سوشیانت ( نجات دهنده) در دین زرتشت

همان گونه که در گات ها(کتاب آسمانی زرتشت) آمده است سوشیانت نام ویژه ای نیست و شخص معینی نمی باشد و به هیچ عنوان هم کسی نیست که غایب شده باشد و یا همه بنشینند در انتظار او تا بیاید. در کتاب آسمانی ما سوشیانت به صورت اسم عام به معنای هر نجات دهنده ( پیشرف دهنده) و یا گروهی از اشوان( نیکوکارها) از هر کشور و ملیت و دینی و در هر زمانی است که به صورت اسم مفرد و اسم جمع به کار رفته است. بنا بر این در دین زرتشت نجات دهندگان زیادی پیش بینی میشوند و هر کسی در هر زمانی و با هر ملیتی که نیکوکار و خداجوی باشد و با ظلم و دروغ و بدی مبارزه کند را میتوان سوشیانت نامید که البته اشو زرتشت برجسته ترین نجات دهنده بوده است. او کسی است که به سبب شایستگی اش از سوی اهورامزدا برای نجات بشر برگزیده شد. اشو زرتشت در (یسنا ۴۹ بند۱۱) اهورامزدا را معلم و نجات دهنده خود انتخاب کرده است. همچنین در یسنای ۴۸ بند ۱۲ از سوشیانت ( نجات دهنده) به صورت عام نام میبرد که متن این بند از این قرار است: ای مزدا سوشیانس های کشورها کسانی خواهند بود که با پیروی از اندیشه ی نیک وظیفه خود( بایسته) را به انجام میرسانند. کردارشان بر پاییه راستی و آموزش های تو است و به درستی برای چیرگی و برافکندن خشم و نفرت و پدید آوردن مهر و آشتی گماره شده اند.( یسنا۴۸ بند۱۲)

به کار بردن سوشیانت یا سوشیانس و یا شاه بهرام ورجاوند به عنوان نام ویژه یک فرد و یامحدود کردن آنها به سه نفر ساخته و پرداخته بعضی کتاب های پهلوی مانند بند هشن و دینکرد است و احتمالا در شرایط سخت مانند چیرگی تازی ها(اعراب) بر ایران برای امید دادن به مردم این گونه بیان کردند. در تورات نیز درباره نجات دهنده ( مسیح) همین گونه بیان شده که با این تعریف گات ها یکی میباشد اما بعد ها در سنت یهود مسیح به صورت پسر داود و پسر یوسف در آمد. همان گونه که سوشینات در بعضی دیگر از کتاب های پهلوی مانند دینکرد و بند هشن به صورت اسم خاص هوشیدره(اوخیشیات ارتا) و هوشیدره ماه(اوخشیات نماه) و شاه بهرام ورجاوند(سوشیانس) تفسیر شد. وبیان شده که در آخرین سه هزار سال پیش از پایان جهان به ترتیب در پایان هر هزار سال می آیند. که در این باره در کتاب دینکرد و بند هشن و یشت ها توضیحات بیشتری داده شده است. این داستان ها با گات ها سازگاری ندارد زیرا در گات ها معجزه و چیزی که با خرد ناسازگار باشد وجود ندارد. این گونه داستان ها را نباید جدی گرفت البته نویسندگان این داستان ها هم منظور و نیت بدی نداشته اند و فقط برای درک بهتر مردم زمان خود این ها را بیان کردند.

امروز برای دوستانی که کتاب گات ها را ندارند آدرس دانلود گات ها ترجمه آقای وحیدی را میگذارم.برای دانلود روی شکل زیر کیلیک کنید

 

 

*دوستانی که علاقه دارند در صورت (ف ی ل ت ر) ویا هک شدن این وبلاگ آدرس جدید به آنها اطلاع داده شود ویا بعد از نوشتن مطالب آینده این وبلاگ به آنها به وسیله ایمیل اطلاع داده شود میتوانند در خبرنامه وبلاگ عضو شوند*

داستان زندگی پس از مرگ از دیدگاه زرتشت

در گات ها بهشت و جهنم چگونگی روح است. زیرا بیکران است و تابع فضا و زمان نیست. گات ها میگوید روان های نیکان در حالت شادی کامل به سرزمین شادی و منش نیک میرود. این سرزمین در فضا محلی ندارد.سرمنزل روان مانند خود روان غیر قابل لمس و نا دیدنی و غیر قابل وصف است. در گات ها بهشت و جهنم چیزی جز خود آگاهی و هوشیاری نیست. به عبارت دیگر بهشت و جهنم یک حالت فکری و روانی است که برای روح بعد از مرگ به وجود می آید. پاداش نیکان(اشوان) شادی در ابدیت است. این آنگونه حالت فکری و روانی است که در آن دوگانگی(تضاد) وجود ندارد. این حالت برای بدکاران برعکس است.

آنچه روان آدمی پس از مرگ با آن روبه رو میشود پاداش و کیفر نیست. خداوند مهربان است و از کسی انتقام نمی گیرد. آنچه که بهره(میژده) هر کسی میشود پی آمد و نتیجه اعمال خود اوست. همان گونه که آتش می سوزاند و یا یخ سرد میکند خوبی و بدی هم پی آمد های طبیعی و منطقی خود را پدید می آورند. رنج و افسوسی که بهره بد کار میشود بر اثر خود شناسی و خودآگاهی است که در زندگی پس از مرگ برای او پیش می آید و از نتایج گزینش نادرست خود در زندگی آگاه میشود. به عبارت دیگر میتوان گفت که هر عملی عکس العملی دارد که به ما میرسد. عمل را میتوان تغییر داد ولی عکس العملی که از آن عمل به ما میرسد را نمی توان تغییر داد این گونه است که در اعتقادات زرتشتی بهره کار خوب یا بد پس از مرگ قابل تغییر نیست.داستان زندگی پس از مرگ در سنت زرتشتی را میتوان در سه اصل خلاصه کرد: ۱ـ جاودانگی روان ۲ـ دریافت بهره کار خوب یا بد(میژده) ۳ـ زندگانی پیگیر = زندگی پس از مرگ دنباله زندگانی این جهان است و پدیده مرگ تنها یک تغییر شکل ماده است. گات ها مردمان را هشدار میدهد که به خوشی ها و پیروزی های ظاهری و زودگذر و خیالی دل نبندند. بد کاران در زندگی پس از مرگ در میابند که خوشی ها و پیروزی های زودگذر آنان به راستی اندوه و شکست بوده است.(یسنا۳۰بند۱۰ و یسنا ۴۴ بند۱۹). آن توصیفاتی که در وندیدابه شکل مادی برای بهشت و جهنم بیان شده تفسیرهای خودنویسندگان وندیدا است که با گات ها و اصل دین زرتشت همخوانی ندارد.

*دوستانی که علاقه دارند در صورت (ف ی ل ت ر) ویا هک شدن این وبلاگ آدرس جدید به آنها اطلاع داده شود ویا بعد از نوشتن مطالب آینده این وبلاگ به آنها به وسیله ایمیل اطلاع داده شود میتوانند در خبرنامه وبلاگ عضو شوند*